Τετάρτη, Ιούλιος 26, 2017
   
Text Size
logo
 

Γενικά Άρθρα

Human trafficking: Η νέα μάστιγα

Κάπνισμα και καρκίνος (Η επίπτωση του καπνίσματος στον καρκίνο του μαστού)
Μαμμάς Κ.Σ., Μπακαλιάνου Κ.
Είναι κοινός τόπος ότι το κάπνισμα έχει συσχετισθεί περισσότερο με τα οξέα νοσήματα όπως αυτό του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Ωστόσο, η πιο θανατηφόρα επίπτωσή του είναι ο "ΚΑΡΚΙΝΟΣ". Πράγματι, όλες οι λίστες πρόληψης από κακοήθη νοσήματα, όλων των οργάνων του ανθρώπινου σώματος, περιλαμβάνουν το κάπνισμα ως μία ισχυρή, ή πιο ήπια καρκινογόνο αιτία. Στην πρώτη περίπτωση ανήκει ο πνεύμονας, ενώ στη δεύτερη ο μαστός και ο τράχηλος της μήτρας. Η θνητότητα από τον καρκίνο του πνεύμονα είναι περίπου 23 φορές υψηλότερη σε άντρες καπνιστές και 13 φορές υψηλότερη σε γυναίκες καπνίστριες, συγκριτικά με τους μη καπνιστές, άντρες και γυναίκες αντίστοιχα. Πράγματι, το κάπνισμα θεωρείται υπεύθυνο για το 30% των θανάτων στις ΗΠΑ. Επίσης, ο καπνός είναι υπεύθυνος για 1 στους 5 θανάτους στην ίδια χώρα.
Από τις επιστημονικές έρευνες πολλών ετών έχει, πλέον, διαπιστωθεί η αιτιολογική σχέση του καπνίσματος και του καρκίνου των πνευμόνων, της στοματικής κοιλότητας, των ρινικών κοιλοτήτων, του λάρυγγα, του οισοφάγου, του στομάχου, του παγκρέατος, του τραχήλου της μήτρας, των νεφρών, της ουροδόχου κύστης και της μυελοειδούς λευχαιμίας. Το κάπνισμα συμπεριλαμβάνεται ως αιτία και στον καρκίνο του μαστού χωρίς, όμως, να έχει αποδειχθεί ως σήμερα ισχυρή αιτιολογική τους σχέση.
Πολύ περισσότερο, είναι ανάγκη να υπογραμμιστεί ο δυσμενής ρόλος του καπνίσματος στη μετεγχειρητική πορεία των χειρουργικών ασθενών. Πράγματι, κάθε χειρουργική επέμβαση, ιδιαίτερα των μείζονων, είναι υποκείμενη σε αποτυχία ή σε επιβάρυνση από σειρά επιπλοκών, λόγω του καπνίσματος. Ας αναφέρουμε την απόφαση των Βρεττανών Χειρουργών στη δεκαετία του '90, να μην εκτελουν προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις σε ασθενείς, που δεν διέκοπταν, προεγχειρητικά, το κάπνισμα. Όσον αφορά στο παθητικό κάπνισμα, η αμερικανίδα χειρουργός Richard Carmona δημοσίευσε τα αποτελέσματα ερευνών σε μία αναθεωρημένη έκθεση περί του παθητικού καπνίσματος το 2007. Σύμφωνα με αυτή, το παθητικό κάπνισμα αποτελεί επικίνδυνη απειλή για την υγεία. Η έκθεση ανέφερε ότι το παθητικό κάπνισμα αύξανε, το κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του πνεύμονα κατά 20-30%, στους μη καπνιστές, ενώ άλλαζε την κατάσταση του καρδιαγγειακού τους, κατά 25-30%.
Τα παιδιά ήταν ιδιαίτερα επιρρεπή στις συνέπειες του παθητικού καπνίσματος!
Υπολογίστηκε ότι κάθε χρόνο πεθαίνουν στις ΗΠΑ 430 νεογνά εξαιτίας του παθητικού καπνίσματος λόγω του σύνδρομο αιφνιδίου θανάτου. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρεται ότι 650.000 θάνατοι/έτος σύνδεονται με το κάπνισμα, ενώ το κόστος της χρήσης του ανέρχεται σε 100 δισεκατομμύρια ευρώ ανά έτος.
Στην πατρίδα μας καταγράφεται μία παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού οι Έλληνες θεωρούνται οι πιο φανατικοί καπνιστές με ετήσια κατανάλωση κατ’ άτομο, τα 3.000 τσιγάρα ετησίως. Επίσης, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέδειξε το 2007, τις Ελληνίδες ως παγκόσμιες πρωταθλήτριες στο κάπνισμα, με ποσοστό 31,3%. Αναφέρεται ότι ανάμεσα στους καπνιστές και των δύο φύλων στη χώρα μας, το 44,6% είναι γυναίκες και το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών (33,4%) έχει ηλικία από 30-44 ετών.
Τέλος, εκτιμάται ότι στη χώρα μας 15.000 θάνατοι ετησίως, οφείλονται σε νοσήματα που συνδέονται με το κάπνισμα, ενώ δεν έχει ακόμα ερευνηθεί το σύνολο των νοσημάτων. Δεδομένου ότι μόνο το 29% των καπνιστών έχει χρησιμοποιήσει βοηθήματα διακοπής του καπνίσματος, παρότι το 55%, του συνόλου των καπνιστών, θεωρεί ότι μπορεί να διακόψει το κάπνισμα χωρίς αυτά, στον παρακάτω πίνακα παρατίθενται τα οφέλη των καπνιστών που διακόπτουν το κάπνισμα με βάση το χρόνο διακοπής του (American Cancer Society).
Χρόνος Διακοπής και αναμενόμενο όφελος
20 λεπτά: Η αρτηριακή πίεση μειώνεται στα επίπεδα κοντά σε εκείνα πριν το τελευταίο τσιγάρο.
Η θερμοκρασία των χεριών και των ποδιών αυξάνεται και κυμαίνεται κοντά στη φυσιολογική.
8 ώρες: Τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα μειώνεται στα φυσιολογικά επίπεδα.
24 ώρες: Η πιθανότητα για έμφραγμα μειώνεται στα φυσιολογικά αναμενόμενα επίπεδα.
2 εβδομάδες: Η κυκλοφορία του αίματος βελτιώνεται,
ως 3 μήνες: Η πνευμονική λειτουργία αυξάνεται κατά 30%.
1-9 μήνες: Ο βήχας, η ρινική συμφόρηση, η κόπωση, και η ελαφρά δύσπνοια μειώνονται.
Οι λάχνες επανακτούν τη φυσιολογική τους λειτουργία στους πνεύμονες και αυξάνουν τη δυνατότητα κατακράτησης της βλέννης, κάθαρσης των πνευμόνων και μείωσης της πιθανότητας λοίμωξης.
1 έχος: Η πιθανότητα εμφράγματος μειώνεται στο 50% του αντίστοιχου των καπνιστών.
5 έτος: Η πιθανότητα αγγειακού εγκεφαλικού μειώνεται στην αντίστοιχη ενός μη καπνιστού σε 5-15 χρόνια.
10 έτη: Η συχνότητα θανάτου από καρκίνο του πνεύμονα μειώνεται στο 50% εκείνης των καπνιστών που δεν έχουν διακόψει.
Η πιθανότητα καρκίνου του στόματος, του λάρυγγα, του οισοφάγου, της ουροδόχου κύστης, του νεφρού, και του παγκρέατος μειώνεται.
15 έτη: Η πιθανότητα στεφανιαίας νόσου είναι η ίδια με αυτή ενός μη καπνιστού.
Πηγή: Κ.Σ. Μαμμάς, «Κάπνισμα και Καρκίνος (η επίπτωση του καπνίσματος στον καρκίνο του μαστού)», Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος 31/5/2009, ΑΟΝΑ «Ο Άγιος Σάββας».
Μαυριτσάκη Σ.

Περισσότερα: Human trafficking: Η νέα μάστιγα

   

Ο ρόλος του συντρόφου στην εγκυμοσύνη, τον τοκετό και τη λοχεία

Κάπνισμα και καρκίνος (Η επίπτωση του καπνίσματος στον καρκίνο του μαστού)
Μαμμάς Κ.Σ., Μπακαλιάνου Κ.
Είναι κοινός τόπος ότι το κάπνισμα έχει συσχετισθεί περισσότερο με τα οξέα νοσήματα όπως αυτό του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Ωστόσο, η πιο θανατηφόρα επίπτωσή του είναι ο "ΚΑΡΚΙΝΟΣ". Πράγματι, όλες οι λίστες πρόληψης από κακοήθη νοσήματα, όλων των οργάνων του ανθρώπινου σώματος, περιλαμβάνουν το κάπνισμα ως μία ισχυρή, ή πιο ήπια καρκινογόνο αιτία. Στην πρώτη περίπτωση ανήκει ο πνεύμονας, ενώ στη δεύτερη ο μαστός και ο τράχηλος της μήτρας. Η θνητότητα από τον καρκίνο του πνεύμονα είναι περίπου 23 φορές υψηλότερη σε άντρες καπνιστές και 13 φορές υψηλότερη σε γυναίκες καπνίστριες, συγκριτικά με τους μη καπνιστές, άντρες και γυναίκες αντίστοιχα. Πράγματι, το κάπνισμα θεωρείται υπεύθυνο για το 30% των θανάτων στις ΗΠΑ. Επίσης, ο καπνός είναι υπεύθυνος για 1 στους 5 θανάτους στην ίδια χώρα.
Από τις επιστημονικές έρευνες πολλών ετών έχει, πλέον, διαπιστωθεί η αιτιολογική σχέση του καπνίσματος και του καρκίνου των πνευμόνων, της στοματικής κοιλότητας, των ρινικών κοιλοτήτων, του λάρυγγα, του οισοφάγου, του στομάχου, του παγκρέατος, του τραχήλου της μήτρας, των νεφρών, της ουροδόχου κύστης και της μυελοειδούς λευχαιμίας. Το κάπνισμα συμπεριλαμβάνεται ως αιτία και στον καρκίνο του μαστού χωρίς, όμως, να έχει αποδειχθεί ως σήμερα ισχυρή αιτιολογική τους σχέση.
Πολύ περισσότερο, είναι ανάγκη να υπογραμμιστεί ο δυσμενής ρόλος του καπνίσματος στη μετεγχειρητική πορεία των χειρουργικών ασθενών. Πράγματι, κάθε χειρουργική επέμβαση, ιδιαίτερα των μείζονων, είναι υποκείμενη σε αποτυχία ή σε επιβάρυνση από σειρά επιπλοκών, λόγω του καπνίσματος. Ας αναφέρουμε την απόφαση των Βρεττανών Χειρουργών στη δεκαετία του '90, να μην εκτελουν προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις σε ασθενείς, που δεν διέκοπταν, προεγχειρητικά, το κάπνισμα. Όσον αφορά στο παθητικό κάπνισμα, η αμερικανίδα χειρουργός Richard Carmona δημοσίευσε τα αποτελέσματα ερευνών σε μία αναθεωρημένη έκθεση περί του παθητικού καπνίσματος το 2007. Σύμφωνα με αυτή, το παθητικό κάπνισμα αποτελεί επικίνδυνη απειλή για την υγεία. Η έκθεση ανέφερε ότι το παθητικό κάπνισμα αύξανε, το κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του πνεύμονα κατά 20-30%, στους μη καπνιστές, ενώ άλλαζε την κατάσταση του καρδιαγγειακού τους, κατά 25-30%.
Τα παιδιά ήταν ιδιαίτερα επιρρεπή στις συνέπειες του παθητικού καπνίσματος!
Υπολογίστηκε ότι κάθε χρόνο πεθαίνουν στις ΗΠΑ 430 νεογνά εξαιτίας του παθητικού καπνίσματος λόγω του σύνδρομο αιφνιδίου θανάτου. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρεται ότι 650.000 θάνατοι/έτος σύνδεονται με το κάπνισμα, ενώ το κόστος της χρήσης του ανέρχεται σε 100 δισεκατομμύρια ευρώ ανά έτος.
Στην πατρίδα μας καταγράφεται μία παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού οι Έλληνες θεωρούνται οι πιο φανατικοί καπνιστές με ετήσια κατανάλωση κατ’ άτομο, τα 3.000 τσιγάρα ετησίως. Επίσης, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέδειξε το 2007, τις Ελληνίδες ως παγκόσμιες πρωταθλήτριες στο κάπνισμα, με ποσοστό 31,3%. Αναφέρεται ότι ανάμεσα στους καπνιστές και των δύο φύλων στη χώρα μας, το 44,6% είναι γυναίκες και το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών (33,4%) έχει ηλικία από 30-44 ετών.
Τέλος, εκτιμάται ότι στη χώρα μας 15.000 θάνατοι ετησίως, οφείλονται σε νοσήματα που συνδέονται με το κάπνισμα, ενώ δεν έχει ακόμα ερευνηθεί το σύνολο των νοσημάτων. Δεδομένου ότι μόνο το 29% των καπνιστών έχει χρησιμοποιήσει βοηθήματα διακοπής του καπνίσματος, παρότι το 55%, του συνόλου των καπνιστών, θεωρεί ότι μπορεί να διακόψει το κάπνισμα χωρίς αυτά, στον παρακάτω πίνακα παρατίθενται τα οφέλη των καπνιστών που διακόπτουν το κάπνισμα με βάση το χρόνο διακοπής του (American Cancer Society).
Χρόνος Διακοπής και αναμενόμενο όφελος
20 λεπτά: Η αρτηριακή πίεση μειώνεται στα επίπεδα κοντά σε εκείνα πριν το τελευταίο τσιγάρο.
Η θερμοκρασία των χεριών και των ποδιών αυξάνεται και κυμαίνεται κοντά στη φυσιολογική.
8 ώρες: Τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα μειώνεται στα φυσιολογικά επίπεδα.
24 ώρες: Η πιθανότητα για έμφραγμα μειώνεται στα φυσιολογικά αναμενόμενα επίπεδα.
2 εβδομάδες: Η κυκλοφορία του αίματος βελτιώνεται,
ως 3 μήνες: Η πνευμονική λειτουργία αυξάνεται κατά 30%.
1-9 μήνες: Ο βήχας, η ρινική συμφόρηση, η κόπωση, και η ελαφρά δύσπνοια μειώνονται.
Οι λάχνες επανακτούν τη φυσιολογική τους λειτουργία στους πνεύμονες και αυξάνουν τη δυνατότητα κατακράτησης της βλέννης, κάθαρσης των πνευμόνων και μείωσης της πιθανότητας λοίμωξης.
1 έχος: Η πιθανότητα εμφράγματος μειώνεται στο 50% του αντίστοιχου των καπνιστών.
5 έτος: Η πιθανότητα αγγειακού εγκεφαλικού μειώνεται στην αντίστοιχη ενός μη καπνιστού σε 5-15 χρόνια.
10 έτη: Η συχνότητα θανάτου από καρκίνο του πνεύμονα μειώνεται στο 50% εκείνης των καπνιστών που δεν έχουν διακόψει.
Η πιθανότητα καρκίνου του στόματος, του λάρυγγα, του οισοφάγου, της ουροδόχου κύστης, του νεφρού, και του παγκρέατος μειώνεται.
15 έτη: Η πιθανότητα στεφανιαίας νόσου είναι η ίδια με αυτή ενός μη καπνιστού.
Πηγή: Κ.Σ. Μαμμάς, «Κάπνισμα και Καρκίνος (η επίπτωση του καπνίσματος στον καρκίνο του μαστού)», Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος 31/5/2009, ΑΟΝΑ «Ο Άγιος Σάββας».
Νικολοπούλου Ο., Δρεπανού Β.
Προϊσταμένες Μαίες Β' Μαιευτικής & Γυναικολογικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών Αρεταίειο Νοσοκομείο

Περισσότερα: Ο ρόλος του συντρόφου στην εγκυμοσύνη, τον τοκετό και τη λοχεία

   

Αντισυλληπτικές επιλογές ατόμων ή και ζευγαριών με HIV λοίμωξη

Κάπνισμα και καρκίνος (Η επίπτωση του καπνίσματος στον καρκίνο του μαστού)
Μαμμάς Κ.Σ., Μπακαλιάνου Κ.
Είναι κοινός τόπος ότι το κάπνισμα έχει συσχετισθεί περισσότερο με τα οξέα νοσήματα όπως αυτό του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Ωστόσο, η πιο θανατηφόρα επίπτωσή του είναι ο "ΚΑΡΚΙΝΟΣ". Πράγματι, όλες οι λίστες πρόληψης από κακοήθη νοσήματα, όλων των οργάνων του ανθρώπινου σώματος, περιλαμβάνουν το κάπνισμα ως μία ισχυρή, ή πιο ήπια καρκινογόνο αιτία. Στην πρώτη περίπτωση ανήκει ο πνεύμονας, ενώ στη δεύτερη ο μαστός και ο τράχηλος της μήτρας. Η θνητότητα από τον καρκίνο του πνεύμονα είναι περίπου 23 φορές υψηλότερη σε άντρες καπνιστές και 13 φορές υψηλότερη σε γυναίκες καπνίστριες, συγκριτικά με τους μη καπνιστές, άντρες και γυναίκες αντίστοιχα. Πράγματι, το κάπνισμα θεωρείται υπεύθυνο για το 30% των θανάτων στις ΗΠΑ. Επίσης, ο καπνός είναι υπεύθυνος για 1 στους 5 θανάτους στην ίδια χώρα.
Από τις επιστημονικές έρευνες πολλών ετών έχει, πλέον, διαπιστωθεί η αιτιολογική σχέση του καπνίσματος και του καρκίνου των πνευμόνων, της στοματικής κοιλότητας, των ρινικών κοιλοτήτων, του λάρυγγα, του οισοφάγου, του στομάχου, του παγκρέατος, του τραχήλου της μήτρας, των νεφρών, της ουροδόχου κύστης και της μυελοειδούς λευχαιμίας. Το κάπνισμα συμπεριλαμβάνεται ως αιτία και στον καρκίνο του μαστού χωρίς, όμως, να έχει αποδειχθεί ως σήμερα ισχυρή αιτιολογική τους σχέση.
Πολύ περισσότερο, είναι ανάγκη να υπογραμμιστεί ο δυσμενής ρόλος του καπνίσματος στη μετεγχειρητική πορεία των χειρουργικών ασθενών. Πράγματι, κάθε χειρουργική επέμβαση, ιδιαίτερα των μείζονων, είναι υποκείμενη σε αποτυχία ή σε επιβάρυνση από σειρά επιπλοκών, λόγω του καπνίσματος. Ας αναφέρουμε την απόφαση των Βρεττανών Χειρουργών στη δεκαετία του '90, να μην εκτελουν προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις σε ασθενείς, που δεν διέκοπταν, προεγχειρητικά, το κάπνισμα. Όσον αφορά στο παθητικό κάπνισμα, η αμερικανίδα χειρουργός Richard Carmona δημοσίευσε τα αποτελέσματα ερευνών σε μία αναθεωρημένη έκθεση περί του παθητικού καπνίσματος το 2007. Σύμφωνα με αυτή, το παθητικό κάπνισμα αποτελεί επικίνδυνη απειλή για την υγεία. Η έκθεση ανέφερε ότι το παθητικό κάπνισμα αύξανε, το κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του πνεύμονα κατά 20-30%, στους μη καπνιστές, ενώ άλλαζε την κατάσταση του καρδιαγγειακού τους, κατά 25-30%.
Τα παιδιά ήταν ιδιαίτερα επιρρεπή στις συνέπειες του παθητικού καπνίσματος!
Υπολογίστηκε ότι κάθε χρόνο πεθαίνουν στις ΗΠΑ 430 νεογνά εξαιτίας του παθητικού καπνίσματος λόγω του σύνδρομο αιφνιδίου θανάτου. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρεται ότι 650.000 θάνατοι/έτος σύνδεονται με το κάπνισμα, ενώ το κόστος της χρήσης του ανέρχεται σε 100 δισεκατομμύρια ευρώ ανά έτος.
Στην πατρίδα μας καταγράφεται μία παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού οι Έλληνες θεωρούνται οι πιο φανατικοί καπνιστές με ετήσια κατανάλωση κατ’ άτομο, τα 3.000 τσιγάρα ετησίως. Επίσης, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέδειξε το 2007, τις Ελληνίδες ως παγκόσμιες πρωταθλήτριες στο κάπνισμα, με ποσοστό 31,3%. Αναφέρεται ότι ανάμεσα στους καπνιστές και των δύο φύλων στη χώρα μας, το 44,6% είναι γυναίκες και το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών (33,4%) έχει ηλικία από 30-44 ετών.
Τέλος, εκτιμάται ότι στη χώρα μας 15.000 θάνατοι ετησίως, οφείλονται σε νοσήματα που συνδέονται με το κάπνισμα, ενώ δεν έχει ακόμα ερευνηθεί το σύνολο των νοσημάτων. Δεδομένου ότι μόνο το 29% των καπνιστών έχει χρησιμοποιήσει βοηθήματα διακοπής του καπνίσματος, παρότι το 55%, του συνόλου των καπνιστών, θεωρεί ότι μπορεί να διακόψει το κάπνισμα χωρίς αυτά, στον παρακάτω πίνακα παρατίθενται τα οφέλη των καπνιστών που διακόπτουν το κάπνισμα με βάση το χρόνο διακοπής του (American Cancer Society).
Χρόνος Διακοπής και αναμενόμενο όφελος
20 λεπτά: Η αρτηριακή πίεση μειώνεται στα επίπεδα κοντά σε εκείνα πριν το τελευταίο τσιγάρο.
Η θερμοκρασία των χεριών και των ποδιών αυξάνεται και κυμαίνεται κοντά στη φυσιολογική.
8 ώρες: Τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα μειώνεται στα φυσιολογικά επίπεδα.
24 ώρες: Η πιθανότητα για έμφραγμα μειώνεται στα φυσιολογικά αναμενόμενα επίπεδα.
2 εβδομάδες: Η κυκλοφορία του αίματος βελτιώνεται,
ως 3 μήνες: Η πνευμονική λειτουργία αυξάνεται κατά 30%.
1-9 μήνες: Ο βήχας, η ρινική συμφόρηση, η κόπωση, και η ελαφρά δύσπνοια μειώνονται.
Οι λάχνες επανακτούν τη φυσιολογική τους λειτουργία στους πνεύμονες και αυξάνουν τη δυνατότητα κατακράτησης της βλέννης, κάθαρσης των πνευμόνων και μείωσης της πιθανότητας λοίμωξης.
1 έχος: Η πιθανότητα εμφράγματος μειώνεται στο 50% του αντίστοιχου των καπνιστών.
5 έτος: Η πιθανότητα αγγειακού εγκεφαλικού μειώνεται στην αντίστοιχη ενός μη καπνιστού σε 5-15 χρόνια.
10 έτη: Η συχνότητα θανάτου από καρκίνο του πνεύμονα μειώνεται στο 50% εκείνης των καπνιστών που δεν έχουν διακόψει.
Η πιθανότητα καρκίνου του στόματος, του λάρυγγα, του οισοφάγου, της ουροδόχου κύστης, του νεφρού, και του παγκρέατος μειώνεται.
15 έτη: Η πιθανότητα στεφανιαίας νόσου είναι η ίδια με αυτή ενός μη καπνιστού.
Πηγή: Κ.Σ. Μαμμάς, «Κάπνισμα και Καρκίνος (η επίπτωση του καπνίσματος στον καρκίνο του μαστού)», Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος 31/5/2009, ΑΟΝΑ «Ο Άγιος Σάββας».
Μπακαλιάνου Κ., Παλτόγλου Γ.

Περισσότερα: Αντισυλληπτικές επιλογές ατόμων ή και ζευγαριών με HIV λοίμωξη

   

Η τραγικότητα μιας αυτοκτονίας ….

Ασκητής Ε. Θάνος
Νευρολόγος – Ψυχίατρος, Πρόεδρος Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας
   

Κάπνισμα και καρκίνος ( Η επίπτωση του καπνίσματος στον καρκίνο του μαστού )

Κάπνισμα και καρκίνος (Η επίπτωση του καπνίσματος στον καρκίνο του μαστού)
Μαμμάς Κ.Σ., Μπακαλιάνου Κ.
Είναι κοινός τόπος ότι το κάπνισμα έχει συσχετισθεί περισσότερο με τα οξέα νοσήματα όπως αυτό του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Ωστόσο, η πιο θανατηφόρα επίπτωσή του είναι ο "ΚΑΡΚΙΝΟΣ". Πράγματι, όλες οι λίστες πρόληψης από κακοήθη νοσήματα, όλων των οργάνων του ανθρώπινου σώματος, περιλαμβάνουν το κάπνισμα ως μία ισχυρή, ή πιο ήπια καρκινογόνο αιτία. Στην πρώτη περίπτωση ανήκει ο πνεύμονας, ενώ στη δεύτερη ο μαστός και ο τράχηλος της μήτρας. Η θνητότητα από τον καρκίνο του πνεύμονα είναι περίπου 23 φορές υψηλότερη σε άντρες καπνιστές και 13 φορές υψηλότερη σε γυναίκες καπνίστριες, συγκριτικά με τους μη καπνιστές, άντρες και γυναίκες αντίστοιχα. Πράγματι, το κάπνισμα θεωρείται υπεύθυνο για το 30% των θανάτων στις ΗΠΑ. Επίσης, ο καπνός είναι υπεύθυνος για 1 στους 5 θανάτους στην ίδια χώρα.
Από τις επιστημονικές έρευνες πολλών ετών έχει, πλέον, διαπιστωθεί η αιτιολογική σχέση του καπνίσματος και του καρκίνου των πνευμόνων, της στοματικής κοιλότητας, των ρινικών κοιλοτήτων, του λάρυγγα, του οισοφάγου, του στομάχου, του παγκρέατος, του τραχήλου της μήτρας, των νεφρών, της ουροδόχου κύστης και της μυελοειδούς λευχαιμίας. Το κάπνισμα συμπεριλαμβάνεται ως αιτία και στον καρκίνο του μαστού χωρίς, όμως, να έχει αποδειχθεί ως σήμερα ισχυρή αιτιολογική τους σχέση.
Πολύ περισσότερο, είναι ανάγκη να υπογραμμιστεί ο δυσμενής ρόλος του καπνίσματος στη μετεγχειρητική πορεία των χειρουργικών ασθενών. Πράγματι, κάθε χειρουργική επέμβαση, ιδιαίτερα των μείζονων, είναι υποκείμενη σε αποτυχία ή σε επιβάρυνση από σειρά επιπλοκών, λόγω του καπνίσματος. Ας αναφέρουμε την απόφαση των Βρεττανών Χειρουργών στη δεκαετία του '90, να μην εκτελουν προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις σε ασθενείς, που δεν διέκοπταν, προεγχειρητικά, το κάπνισμα. Όσον αφορά στο παθητικό κάπνισμα, η αμερικανίδα χειρουργός Richard Carmona δημοσίευσε τα αποτελέσματα ερευνών σε μία αναθεωρημένη έκθεση περί του παθητικού καπνίσματος το 2007. Σύμφωνα με αυτή, το παθητικό κάπνισμα αποτελεί επικίνδυνη απειλή για την υγεία. Η έκθεση ανέφερε ότι το παθητικό κάπνισμα αύξανε, το κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του πνεύμονα κατά 20-30%, στους μη καπνιστές, ενώ άλλαζε την κατάσταση του καρδιαγγειακού τους, κατά 25-30%.
Τα παιδιά ήταν ιδιαίτερα επιρρεπή στις συνέπειες του παθητικού καπνίσματος!
Υπολογίστηκε ότι κάθε χρόνο πεθαίνουν στις ΗΠΑ 430 νεογνά εξαιτίας του παθητικού καπνίσματος λόγω του σύνδρομο αιφνιδίου θανάτου. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρεται ότι 650.000 θάνατοι/έτος σύνδεονται με το κάπνισμα, ενώ το κόστος της χρήσης του ανέρχεται σε 100 δισεκατομμύρια ευρώ ανά έτος.
Στην πατρίδα μας καταγράφεται μία παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού οι Έλληνες θεωρούνται οι πιο φανατικοί καπνιστές με ετήσια κατανάλωση κατ’ άτομο, τα 3.000 τσιγάρα ετησίως. Επίσης, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέδειξε το 2007, τις Ελληνίδες ως παγκόσμιες πρωταθλήτριες στο κάπνισμα, με ποσοστό 31,3%. Αναφέρεται ότι ανάμεσα στους καπνιστές και των δύο φύλων στη χώρα μας, το 44,6% είναι γυναίκες και το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών (33,4%) έχει ηλικία από 30-44 ετών.
Τέλος, εκτιμάται ότι στη χώρα μας 15.000 θάνατοι ετησίως, οφείλονται σε νοσήματα που συνδέονται με το κάπνισμα, ενώ δεν έχει ακόμα ερευνηθεί το σύνολο των νοσημάτων. Δεδομένου ότι μόνο το 29% των καπνιστών έχει χρησιμοποιήσει βοηθήματα διακοπής του καπνίσματος, παρότι το 55%, του συνόλου των καπνιστών, θεωρεί ότι μπορεί να διακόψει το κάπνισμα χωρίς αυτά, στον παρακάτω πίνακα παρατίθενται τα οφέλη των καπνιστών που διακόπτουν το κάπνισμα με βάση το χρόνο διακοπής του (American Cancer Society).
Χρόνος Διακοπής και αναμενόμενο όφελος
20 λεπτά: Η αρτηριακή πίεση μειώνεται στα επίπεδα κοντά σε εκείνα πριν το τελευταίο τσιγάρο.
Η θερμοκρασία των χεριών και των ποδιών αυξάνεται και κυμαίνεται κοντά στη φυσιολογική.
8 ώρες: Τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα μειώνεται στα φυσιολογικά επίπεδα.
24 ώρες: Η πιθανότητα για έμφραγμα μειώνεται στα φυσιολογικά αναμενόμενα επίπεδα.
2 εβδομάδες: Η κυκλοφορία του αίματος βελτιώνεται,
ως 3 μήνες: Η πνευμονική λειτουργία αυξάνεται κατά 30%.
1-9 μήνες: Ο βήχας, η ρινική συμφόρηση, η κόπωση, και η ελαφρά δύσπνοια μειώνονται.
Οι λάχνες επανακτούν τη φυσιολογική τους λειτουργία στους πνεύμονες και αυξάνουν τη δυνατότητα κατακράτησης της βλέννης, κάθαρσης των πνευμόνων και μείωσης της πιθανότητας λοίμωξης.
1 έχος: Η πιθανότητα εμφράγματος μειώνεται στο 50% του αντίστοιχου των καπνιστών.
5 έτος: Η πιθανότητα αγγειακού εγκεφαλικού μειώνεται στην αντίστοιχη ενός μη καπνιστού σε 5-15 χρόνια.
10 έτη: Η συχνότητα θανάτου από καρκίνο του πνεύμονα μειώνεται στο 50% εκείνης των καπνιστών που δεν έχουν διακόψει.
Η πιθανότητα καρκίνου του στόματος, του λάρυγγα, του οισοφάγου, της ουροδόχου κύστης, του νεφρού, και του παγκρέατος μειώνεται.
15 έτη: Η πιθανότητα στεφανιαίας νόσου είναι η ίδια με αυτή ενός μη καπνιστού.
Πηγή: Κ.Σ. Μαμμάς, «Κάπνισμα και Καρκίνος (η επίπτωση του καπνίσματος στον καρκίνο του μαστού)», Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος 31/5/2009, ΑΟΝΑ «Ο Άγιος Σάββας».
Μαμμάς Κ.Σ., Μπακαλιάνου Κ.

Περισσότερα: Κάπνισμα και καρκίνος ( Η επίπτωση του καπνίσματος στον καρκίνο του μαστού )

   

70.000 θάνατοι οφείλονται σε μη ασφαλείς αμβλώσεις

Κ. Μπακαλιάνου
Περίπου 70.000 γυναίκες πεθαίνουν κάθε χρόνο και πολλές ακόμα υποφέρουν ως αποτέλεσμα μη ασφαλών αμβλώσεων σε χώρες με περιοριστικούς νόμους στον τερματισμό μιας εγκυμοσύνης σύμφωνα με έκθεση. Όπως το ινστιτούτο Guttmacher αναφέρει ο συνολικός αριθμός των εκτρώσεων σε όλο τον κόσμο έχει μειωθεί, αλλά η μείωση αυτή αφορά μόνο τις νόμιμες αμβλώσεις και είναι κυρίως το αποτέλεσμα των αλλαγών στην Ανατολική Ευρώπη.
Καταγράφηκαν 41,6εκ απολήξεις σε όλο τον κόσμο το 2003, σε σύγκριση με το 1995 που παρατηρήθηκαν 41,5εκ. Αλλά το 2003, αναφέρει σχετική έκθεση, 19,7εκ από αυτές ήταν μη ασφαλείς, παράνομες εκτρώσεις. Ο αριθμός αυτός έχει μεταβληθεί σημαντικά από το 1995, όπου ανάγονταν σε 19,9εκ. .
Σχεδόν όλες οι επικίνδυνες αμβλώσεις έγιναν σε λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες, με περιοριστικούς νόμους σε θέματα αμβλώσεων. Σύμφωνα με την έκθεση «σχεδόν όλες οι αμβλώσεις στην Αφρική και στην Λατινική Αμερική και στην Καραϊβική ήταν ασφαλείς».
Στην Ασία, εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των νόμιμων αμβλώσεων στην Κίνα, οι ασφαλείς διαδικασίες οδήγησαν σε μείωση των μη ασφαλών εκτρώσεων.
Το χαμηλό ποσοστό είναι δύσκολο να επιτευχθεί σε χώρες με περιοριστικούς νόμους, για τα νοσοκομεία που ασχολούνται με γυναίκες που έχουν πληγεί από παράνομες ή ανεξάρτητες εκτρώσεις. Αλλά το ινστιτούτο, το οποίο ελέγχει τους αριθμούς για πολλά χρόνια, είναι βέβαιο ότι η κατάσταση είναι ενθαρρυντική και ελπίζει ότι θα επηρεάσει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής.
Η Δρ Σάρον Καμπ, πρόεδρος του ινστιτούτου, δήλωσε: «Ελπίζουμε ότι η νέα έκθεση θα βοηθήσει να διαμορφωθεί μια δημόσια συζήτηση στην οποία πολύ συχνό το συναίσθημα σκευωρεί έναντι της επιστήμης».
Θεμελιώδους σημασίας για την αποτροπή του γεγονότος είναι η πρόληψη της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, αλλά σε πολλές χώρες η συμβουλευτική του οικογενειακού προγραμματισμού και τα αντισυλληπτικά προϊόντα είναι σε έλλειψη. «Οι γυναίκες θα συνεχίσουν να αναζητούν τρόπους εκτρώσεων είτε είναι νόμιμοι, είτε όχι, εφόσον η αδυναμία κάλυψης της ανάγκης αντισύλληψης παραμένει σε υψηλά επίπεδα», δηλώνει η Καμπ. «Με ικανοποιητική πολιτική θέληση μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι καμιά γυναίκα δεν πρέπει να πεθάνει κατά την διαδικασία διακοπής μιας εγκυμοσύνης, που η ίδια ούτε ήθελε, ούτε είχε προγραμματίσει».
Οι ΗΠΑ ήταν πάντοτε ο μεγαλύτερος χρηματοδότης του οικογενειακού προγραμματισμού στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά ένα σημαντικό ποσό σταμάτησε να χορηγείται υπό την προεδρία του Τζορτζ Μπους, ο οποίος επανέφερε την πολιτική γνωστή ως «παγκόσμιος gag κανόνας» κατά την ανάληψη των καθηκόντων του τον Ιανουάριο του 2001...
Ο Πρόεδρος Barack Obama έχει υποχωρήσει από αυτή την πολιτική, αλλά η διαδικασία παραγγελιών αντισυλληπτικών προμηθειών έχει αυξηθεί από τους κατασκευαστές και θα πάρει χρόνο να φθάσει στο επιθυμητό σημείο.
Όπου η χρήση αντισυλληπτικού έχει αυξηθεί, όπως στις χώρες του σοβιετικού μπλοκ, τα ποσοστά εκτρώσεων μειώνονται σταθερά. Σε παγκόσμιο επίπεδο, το ποσοστό ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης έχει μειωθεί από 69 για κάθε 1.000 γυναίκες, ηλικίας 15-44 το 1995, σε 55 για κάθε 1.000 γυναίκες το 2008. Το ποσοστό των παντρεμένων γυναικών που χρησιμοποιεί αντισυλληπτικές μεθόδους αυξήθηκε από 54% το 1990 σε 63% το 2003.
Παρόλα αυτά, στην Αφρική μόνο το 28% των παντρεμένων γυναικών χρησιμοποιεί αντισυλληπτικά.
Η έλλειψη διαθεσιμότητας είναι το μεγαλύτερο ζήτημα.
Η έκθεση επισημαίνει μια παγκόσμια τάση για την απελευθέρωση των νόμων για τις αμβλώσεις, γεγονός που επέτρεψε στις γυναίκες να θέτουν τέλος με ασφάλεια σε μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Δεκαεννέα χώρες έχουν χαλαρώσει τους περιορισμούς τους από το 1997. Όμως σε τρεις χώρες, την Πολωνία, το Ελ Σαλβαδόρ και την Νικαράγουα, έχει θεσπιστεί σκληρότερη νομοθεσία, στις δύο τελευταίες θεσπίστηκε νόμος κατά των αμβλώσεων ακόμη και όταν η ζωή της γυναίκας τίθεται σε κίνδυνο. «Έχει παρατηρηθεί αύξηση των θανάτων γυναικών και των αυτοκτονιών εφήβων στην Νικαράγουα» είπε η Δρ Kelly Culwell, από την Διεθνή Ομοσπονδία Οικογενειακού Προγραμματισμού κατά την έναρξη λειτουργίας της έκθεσης.
Σύλλογοι αποδοκίμασαν την έξοδο των φαρμακευτικών εταιρειών από τις εργασίες έρευνας και ανάπτυξης των αντισυλληπτικών προϊόντων. «Υπήρχαν 13 μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες με πλήρη εμφυσημένα προγράμματα των αντισυλληπτικών τύπου R. & D. . Τώρα δεν υπάρχει καμία», είπε η Δρ Kelly Culwell. Ακόμα, υπάρχει πραγματική ανάγκη για προϊόντα, που οι γυναίκες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν εάν έχουν περιστασιακές και όχι μόνο τακτικές σεξουαλικές επαφές, πέραν του προφυλακτικού, φυσικά με την συγκατάθεση του άντρα.
Μπακαλιάνου Κ.

Περισσότερα: 70.000 θάνατοι οφείλονται σε μη ασφαλείς αμβλώσεις

   

Βία κατά των γυναικών

Μάντζιου Ιωάννα, Μαυριτσάκη Σταυρούλα, Μπακαλιάνου Κωνσταντία
Τις τελευταίες δεκαετίες το κοινωνικό πρόβλημα της βίας κατά των γυναικών έχει αναγνωριστεί από τη διεθνή ερευνητική κοινότητα ως ένα έντονο κοινωνικό πρόβλημα που αγγίζει τη ζωή, όχι μόνο ενηλίκων αλλά και εφήβων γυναικών. Η βία κατά των γυναικών είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που διατρέχει το σύνολο των κοινωνιών, ανεξάρτητα από εθνικότητα και φυλή και διαπερνά την κάθε γυναίκα ανεξαρτήτως τάξης και ηλικίας. Ο ορισμός της βίας κατά των γυναικών αντιστοιχεί στον ορισμό που υιοθετήθηκε το 1995 στην 4η Παγκόσμια Διάσκεψη Γυναικών και αναφέρεται στις παραγράφους 113 και 118 της Πλατφόρμας Δράσης του Πεκίνο.
Παράγραφος 113 :Οόρος «βία κατά των γυναικών» περιλαμβάνει κάθε πράξη βίας που στηρίζεται στο φύλο και έχει ως αποτέλεσμα ή είναι δυνατό να έχει ως αποτέλεσμα, την σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βλάβη ή πόνο για τις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των απειλών τέτοιων πράξεων, τον εξαναγκασμό ή την αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας είτε αυτό προκύπτει στην δημόσια είτε στην ιδιωτική ζωή1.
Εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως πέφτουν θύματα βίας με αποτέλεσμα τον σωματικό ή ψυχολογικό τραυματισμό τους ή ακόμα και το θάνατο. Η βία εμφανίζεται σε πολλές μορφές: από την ενδοοικογενειακή βία και τους βιασμούς μέχρι τους γάμους μικρών κοριτσιών και τις παραδοσιακές πρακτικές κάποιων χωρών σύμφωνα με ήθη και έθιμά τους, όπως είναι οι κλειτοριδεκτομές κ.α.
Συνήθως θεωρούμε βία τις βασικές μορφές της στις οποίες είναι εύκολα ορατή, αλλά πολύ συχνά δεν είναι μόνο αυτό. Όλες οι
παρακάτω μορφές συμπεριλαμβάνονται στην έννοια τις βίας, συμφωνώντας με πρόσφατα στατιστικά στοιχεία επίσημων ερευνών2,3.
Σωματική βία
Συμπεριλαμβάνοντας καθετί που προξενεί πόνο, τραυματισμό, ακρωτηριασμό ή που έχει πρόθεση να βλάψει, τον βιασμό και κάθε άλλη βίαιη και καταπιεστική συμπεριφορά προς το σώμα, όπως χτυπήματα, καψίματα, σπρωξίματα, χρήση όπλου, φυσικός περιορισμός, παρεμπόδιση κάλυψης βασικών αναγκών (πχ. τροφή, φάρμακα, ύπνος). Όσον αφορά στην σωματική βία φαίνεται πως το 4,8% είναι γυναίκες 45-54 ετών ενώ το 4,8% γυναίκες 55-60ετών.
Ψυχολογική και λεκτική βία
Η ψυχολογική βία συμπεριλαμβάνει τις υποτιμητικές συμπεριφορές, ταπείνωση, μέχρι σοβαρή ψυχολογική βλάβη (ιδ. σε μακρόχρονη ή και έντονη έκθεση), Διαρκές κριτικάρισμα, υποτίμηση και κοροϊδίες (εαυτού, οικογένειας, φίλων, παρελθόντος..) Προσπάθειες εξευτελισμού, ψέματα, υπονόμευση της αυτοεκτίμησης.
Λεκτική βία εννοώντας φωνές, βρισιές, εξευτελισμούς, απειλές και τρομοκράτηση (με στόχο το ίδιο το θύμα ή και οικείους του). Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία:
• το 56 % των γυναικών του δείγματος βιώνουν μερικές φορές ή συχνά καταχρηστικές συμπεριφορές του συζύγου - συντρόφου τους που συνδέονται με την λεκτική ή ψυχολογική βία.
• το 61 % των γυναικών που διαμένουν σε ημι-αστικά κέντρα, βιώνει μερικές φορές ή συχνά καταχρηστικές συμπεριφορές του συζύγου/συντρόφου με λεκτική ή ψυχολογική βία.
• το 6,58 % που απάντησε θετικά οτι υφίσταται λεκτική/ψυχολογική βία ανήκει στην ηλικιακή ομάδα των 18-24 ετών, ενώ στις γυναίκες ηλικίας 55-60 ετών, το ποσοστό ανέρχεται στο 13,1 %.
Σεξουαλική βία και παρενόχληση
Εννοώντας την επιβολή σεξουαλικής πράξης ή συμπεριφορών ενάντια στη θέληση του θύματος, πίεση για σεξουαλικές συμπεριφορές που μας κάνουν να νοιώθουμε άσχημα, κριτικάρισμα της σεξουαλικής συμπεριφοράς. Διαθέσιμα στοιχεία και δεδομένα έχουν παραχθεί από το Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών4 σύμφωνα με τα οποία προκύπτει οτι:
• το 66,7% των γυναικών έχει δεχτεί τουλάχιστον I φορά κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης στο εργασιακό χώρο και μόνο το 1,6% έχει προσφύγει στην ελληνική δικαιοσύνη.
Μάντζιου Ιωάννα, Μαυριτσάκη Σταυρούλα, Μπακαλιάνου Κωνσταντία

Περισσότερα: Βία κατά των γυναικών

   

Εφηβεία και απόκτηση παιδιού

Αγοραστού Μαίρη
Καθηγήτρια, Υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Πειραιά
να μεγάλο ποσοστό παιδιών γεννιούνται από μητέρες ηλικίας 13-18 ετών. Οι νεαρές μητέρες, ιδίως αυτές που είναι μικρότερες των 15 ετών συνήθως δεν έχουν ακόμη ολοκληρώσει την ανάπτυξή τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, ο κίνδυνος εμφάνισης προβλημάτων στην εγκυμοσύνη να είναι αρκετά αυξημένος. Από τα προβλήματα αυτά σημαντικότερα είναι τα εξής:
1. Προεκλαψία. Εκδηλώνεται με αυξημένη πίεση οιδήματα, λεύκωμα στα ούρα και σπασμούς.
2. Πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα με αποτέλεσμα να κινδυνεύει το έμβρυο.
3. Δυσαναλογία ανάμεσα στο έμβρυο και στον σκελετό της λεκάνης της μητέρας, πράγμα που καθιστά δύσκολο ή αδύνατο το φυσιολογικό τοκετό.
4. Πρόωρος, τοκετός, επικίνδυνος για τη ζωή του παιδιού.
5. Κακώσεις των γεννητικών οργάνων της γυναίκας κατά τον τοκετό.
6. Αναιμία, έλλειψη σιδήρου, βιταμινών και ασβεστίου.
Εκτός όμως από τα παραπάνω ιατρικά προβλήματα, υπάρχουν και τα ψυχολογικά, συναισθηματικά και κοινωνικά προβλήματα, που έχει ν' αντιμετωπίσει η έφηβη έγκυος και που συχνά δεν της επιτρέπουν να γίνει μια καλή και ικανή μητέρα.
Ο φόβος είναι σημαντικό χαρακτηριστικό της εγκυμοσύνης στη νεανική ηλικία. Μια πολύ νεαρή μητέρα, φοβάται πολλές φορές να το πει στους γονείς της, ν' αφήσει το σχολείο, να υποφέρει τα βάσανα ενός τοκετού και πάνω απ' όλα τη φροντίδα του μωρού. Εάν ο σύντροφος της είναι και αυτός νεαρής ηλικίας τότε είναι πολύ δύσκολο να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες κυρίως τις οικονομικές του μωρού.
Η δυσκολότερη περίοδος για τη νεαρή μητέρα, είναι αμέσως μετά τη γέννηση του μωρού όπου θα πρέπει να βρίσκεται διαρκώς στο σπίτι μ' ένα μικρό παιδί ανίκανη ίσως να του προσφέρει ακόμη και τα στοιχειώδη πράγματα, ενώ οι φίλες της πηγαίνουν σχολείο, διασκεδάζουν, φλερτάρουν και ζουν ξένοιαστα, πράγμα που μπορεί να επιφέρει ακόμη και κατάθλιψη βαριάς μορφής!!!
Αγοραστού Μαίρη
Καθηγήτρια, Υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Πειραιά

Περισσότερα: Εφηβεία και απόκτηση παιδιού

   

Κατάθλιψη της λοχείας

Αγοραστού Μαίρη
Καθηγήτρια, Υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Πειραιά
Ο όρος «κατάθλιψη» συνήθως περιγράφει συναισθήματα θλίψης και απελπισίας, αλλά τα άτομα που έχουν κατάθλιψη αισθάνονται επίσης θυμό, σύγχυση και απογοήτευση. Η μεταγεννητική κατάθλιψη, εμφανίζεται στις γυναίκες μετά τον τοκετό. Είναι ακόμη άγνωστο γιατί μερικές γυναίκες παθαίνουν κατάθλιψη και άλλες όχι. Μία θεωρία υποστηρίζει ότι είναι ορμονικό πρόβλημα. Οπωσδήποτε όμως υπάρχουν κάποιοι αγχογόνοι παράγοντες, που προδιαθέτουν την εκδήλωση κατάθλιψης, οι οποίοι είναι οι εξής:
1. Εάν η μητέρα κατά τη διάρκεια της βρεφικής και παιδικής της ηλικίας, ήταν συναισθηματικά στερημένη και η σχέση με τους γονείς της δεν ήταν αρμονική.
2. Εάν η εμπειρία της γέννας ήταν δυσάρεστη.
3. Εάν υπήρξε σύγκρουση ή χωρισμός με τον πατέρα του βρέφους.
4. Εάν βιώνει μοναξιά, είτε λόγω παραίτησης από τη δουλειά της είτε λόγω μετακόμισης σε περιοχή μακριά από την οικογένεια και τους φίλους της.
5. Εάν υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στην μητρότητα και την επιθυμία της μητέρας ν'ακολουθήσει άλλα ενδιαφέροντα.
6. Εάν υπάρχουν οικονομικά προβλήματα.
7. Εάν ο πόνος από τα ράμματα ή τις αιμορροΐδες είναι ανυπόφορος.
8. Εάν η αϋπνία και η κούραση μετά τη γέννα είναι μεγάλη λόγω έλλειψης βοήθειας στο σπίτι.
9. Εάν έχουμε να κάνουμε μ' ένα μωρό που ικανοποιείται δύσκολα.
10. Και τέλος εάν υπάρχει κάποια ανωμαλία ή θάνατος του βρέφους.
Βέβαια είναι απολύτως φυσιολογικό μετά την ένταση της γέννας, οι γυναίκες να είναι ευσυγκίνητες σ' έναν μεγάλο βαθμό. Σε πραγματική κατάθλιψη όμως νιώθουν να τις κυριεύει εξουθενωτική αδιαφορία. Απλές δουλειές είναι σχεδόν ακατόρθωτες γι' αυτές και πολύ δύσκολα τα βγάζουν πέρα με το μωρό και τη ζωή γενικότερα.
Είναι σημαντικό να προσδιοριστεί η ακριβής αιτία της μεταγεννητικής κατάθλιψης και ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό είναι η συζήτηση μ'έναν ψυχοθεραπευτή.
Η μεταγεννητική κόπωση μπορεί να περιοριστεί με χορήγηση βιταμινών, με ρύθμιση της ζωής της μητέρας, σύμφωνα με τις ανάγκες του βρέφους και με παροχή βοήθειας στις δουλειές του σπιτιού.
Αν η οικογένεια και το φιλικό περιβάλλον δεν μπορούν να προσφέρουν την απαραίτητη συμπαράσταση αξίζει τον κόπο να αποσταθείτε σ' ένα από τα κέντρα ψυχικής υγείας. Αντικαταθλιπτικά φάρμακα και εισαγωγή στο νοσοκομείο, είναι το τελευταίο μέσο στο οποίο πρέπει να καταφεύγει κανείς!
Αγοραστού Μαίρη
Καθηγήτρια, Υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Πειραιά

Περισσότερα: Κατάθλιψη της λοχείας

   

Συντροφική σχέση και εγκυμοσύνη

Αγοραστού Μαίρη
Καθηγήτρια, Υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Πειραιά
«Μπορεί η εγκυμοσύνη ν'απειλήσει τη σχέση με το σύντροφο μου;». Αυτό είναι ένα ερώτημα, που απασχολεί πάρα πολλές γυναίκες, όταν μένουν έγκυες. Από την άλλη πάλι τα συναισθήματα των αντρών για την εγκυμοσύνη συχνά αγνοούνται ή γελοιοποιούνται παρ' όλο που είναι γι' αυτούς μια περίοδος μεγάλης συναισθηματικής αναστάτωσης και ψυχολογικών μεταβολών! Σε μερικούς μάλιστα, η προοπτική νέων ευθυνών και δεσμεύσεων που συνεπάγεται η πατρότητα μπορεί να προκαλέσει και τρόμο,
Ακόμη όμως κι αν ο σύζυγος είναι ενθουσιασμένος με την εγκυμοσύνη πολλές γυναίκες ανησυχούν για το πώς θα αντιδράσει στη μεταμόρφωση του σώματος τους. «Θα εξακολουθήσει άραγε να με βρίσκει ελκυστική; Θα συνεχίσει να με επιθυμεί σεξουαλικά, ή μήπως απομακρυνθεί από μένα και στρέψει το ενδιαφέρον του αλλού;» Τα παραπάνω ερωτήματα εκφράζουν τους βασικούς φόβους των γυναικών που δεν πρέπει να υφίστανται γιατί οι περισσότεροι άντρες ωριμάζουν μαζί με τις γυναίκες τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και αναβλύζουν από μέσα τους πρωτόγνωρα συναισθήματα προστατευτικότητας και τρυφερότητας.
Ένας άλλος λόγος ανησυχίας που απασχολεί εξίσου τόσο τον άντρα όσο και τη γυναίκα είναι η απώλεια ελευθερίας που αποτελεί αναπόφευκτη συνέπεια της εισόδου του μωρού στη ζωή τους, Σ' αυτή την περίπτωση θα πρέπει και οι δύο από κοινού να βρουν έναν τρόπο για να εξισορροπήσουν τις ανάγκες του μωρού με τον χρόνο που αφιερώνει ο ένας στον άλλο σαν ζευγάρι, ώστε η εμπειρία της απόκτησης παιδιού να είναι η ομορφότερη και συγκλονιστικότερη της ζωής τους...!
Αγοραστού Μαίρη
Καθηγήτρια, Υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Πειραιά

Περισσότερα: Συντροφική σχέση και εγκυμοσύνη

   

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

GreekEnglish (United Kingdom)

.